Leuven
1900m zwemmen 90km fietsen 21km lopen. Goed voor een viertal uur af te zien.

Fietstoer en looptoer niet verkend. Fietsen was licht hellend, gevaarlijke afdaling, paar technische bochten en een mooi lang stuk langs het water. Had ik horen zeggen. Iets voor de Phil dus
Realiteit. Afdaling met verkeersdrempels. 2 hellingen. (500m +-12% 300m +-15%). Zelfs de Phil was in het dalen niet op zijn gemak.
Het lopen was op en af en met enkele trappen. Ook gene cadeau

Om 11u werd er gestart. Ik had er zin in. Wel een domper voor de start. Ik had al van s’nachts maagpijn die werd er niet beter op. Ik kon s’ochtends niets eten alsook naar het toilet gaan ging niet.
Soit, ik was klaar om er een ei op te geven.

10 seconden
Start
Ik liep zo ver ik kon in het water, nam een ferme duik en kwam een vijftal meter verder terug boven. Meteen de kraan open. De eerste 200m vol. Ik had dat mezelf voorgenomen. Uit de massa en dan zien we wel. Aan de eerste boei draai ik als 2de. Ik laat me bewust afzakken tot de 5de en laatste plaats. Ik zwem relaxt mee. Op 200m van de rode mat verlies ik mijn badmuts en bril. Een lichte tik van de voeten schuin voor me. Dom maar goed, 200m polo. Dat lukt wel. Na 25 minuten voet aan wal.

Kopgroep. Mets, Brydenbach, Verstraete, Monchy en Lagae.
De wissel was een ramp. Ik speel mijn pak af maar mijn linkerbeenstuk blijft haperen aan de chip. Alles dubbel en vast. Ondertussen zag ik de andere vertrekken. Ik riep Rotselaar en omstreken bij elkaar, riep tientallen keren naar diene kerel hier boven en het Amerikaanse F woord kwam er ook in voor.
Ik zette mij neer, trok de chip eraf! Pak uit, helm aan, nummer en dan nu naar de balk.

Achterstand 25 seconden.

Eenmaal op TANKSKE zat ik meteen in het goede ritme. Gevolg, na 10km, net bij het binnenrijden van Leuven kom ik aansluiten bij de 4 leiders. Toen moesten we nog 4 plaatselijke ronden afleggen. Met de 2 hellingen. De eerste ronde reed ik in 5de positie en eenmaal aan de eerste helling moest ik stoempen voor mee, op de 2de helling was het ook nipt, opletten dacht ik.

2de ronde, bidon water aannemen, in de nek leegspuiten, eten en drinken. Teken doen naar Lore en moeder dat alles nog goed is. We komen terug aan de helling. Halfweg, schiet ik eraf, in de afdaling naar de volgende helling neem ik risico’s en sluit bij het opdraaien van het andere klimmetje terug aan. Helaas, eenmaal boven. 30 seconden aan mijn broek, andermaal achtervolgen. Na 8km sluit ik terug aan en kies resoluut voor de koppositie.

Ronde 3 nam ik volledig voor mijn rekening. Waarom, ik vond dat ik als betere fietser verantwoordelijkheid mocht nemen, ook al was ik de mindere loper. Plus liever op kop dan constant op 10m. We begonnen ook meer en meer te dubbelen. Het gevoel zat goed, ik at op tijd en stond en kon ook voldoende vocht opnemen. De maag voelde ik wel maar ze deed niet moeilijk. Trainer Dirk motiveerde me en hield me alert. Eten, drinken, kop erbij houden.

Laatste ronde geeft Verstraete er een lap op. Gevolg, ik los op de eerste klim en verlies meer tijd op dat tweede klimmetje. 40 seconden. Maar andermaal slaag ik erin het kloofje te dichten op de tegenwind langs het water.
De referee op de moto had er wel zijn plezier in.

Alles zou beslist worden in het lopen! Mets, Brydenbach, Monchy zijn de betere lopers. Ik wissel als 3de. Zweetband aan gellekes mee en weg voor 21km. Op die moment moest ik naar het toilet maar ik besliste om alles uit te stellen en meteen te lopen. Onder het motto we zien wel. Meteen de goede tred gevonden. De andere snellen mij voorbij. Ik kijk naar niemand en loop mijn tempo. Na 2km zegt mijn maag. Nu stoppen. Ik loop de bosjes in. Wedstrijdpakje open, hurken, lossen, pakje terug aan en weg. Ai moe kakken, moei kakken zei er ooit een Vlaamse acteur. Ik kijk nog eens vlug. Maar geen sporen op het pakje of de kuiten.
Ik kan terug mijn weg verderzetten, ik verlies maximum 30 seconden. Meteen terug de goede tred. Na 1 ronde, loop ik op 15 sec van 4de stek en op 35 seconden van de 3de stek.

Bij het ingaan van de 2 de ronde haalt er mij ene Neil Cumps in. Hij was net begonnen aan zijn loopproef. Liep beduidend sneller dan mij, hij nam mij mee op sleeptouw. Gevolg. Bij het ingaan van de laatste ronde loop ik samen met de 4de man. Verstraete.

De laatste ronde was ook mijn beste ronde, ik dreef mijn tempo op. Verstraete lost en verliest nog een 2 tal minuten op mij.
Het podium was ondertussen al gaan vliegen. Tot ik plots na 18km, de leider, Tom Mets op de linkerkant van het pad zag liggen. Die was letterlijk vantpadje. Tom, was nog witter of mijn benen, dit wil al iets zeggen. Achteraf hoor ik, te weinig suikers genomen en te weinig gedronken. Ook dit hoort erbij. Eten en drinken.

Ondertussen. Virtueel 3de. Ik geef nog een tandje bij en ik kom na 3’56″22 binnen. Mijn halve marathon liep ik in 1’22. Wetende dat ik de eerste en de tweede ronde niet vol ging tijdens het lopen. Ik kan mijn 3de plaats behouden! Yes, podium Leuven, CHECK.

Tim Brydenbach wint, Wouter Monchy 2de en ik mag op het 3de chavotje plaats nemen. Jup, preus lik vjirtig.

Voor mij was een top10 een must
Top5 was het doel, podium was haalbaar mits alles meezit.
Ik haal podium, had geen super dag en niet alles zat mee.
Ik heb vooral geleerd dat ik niet snel plooi. Ik loste een 3 tal keer in het fietsen en ik kwam telkens terug. Ook na mijn zwakke wissel liet ik mijn kopje niet hangen.

Wat andermaal confronterend is, dat ik, mits mijn lichaamsbouw duidelijk niet naar boven kan knallen.
Bij deze pas ik voor de Triatlon van Oudenaarde. Ik heb daar niets te zoeken.

Mijn zwemmen zit goed, mijn fietsen is goed mijn lopend begint te beteren. Er zit nog rek op.

Ik blik terug op een prachtige wedstrijd met veel animo.

Bedankt Dirk, Patty, moeder en Lore voor de support.
Merci aan de deelnemende clubgenoten om tijdens jullie prestatie toch nog ferm te supporteren!

Op naar juni. De maand van de kwartjes

JUUUUUUUUJ

Groetjes Phil

2 Comment on “Leuven, een dag om niet snel te vergeten

  1. top verslagje, plezant om te lezen… ik onthou “ai moe kakken, moei kakken” en de Mets; “helegans vant padje”.

    1. Bedankt Stan.
      Moet niet altijd eentonig zijn.
      Verzorg u wonden zeer goed !!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *