Het seizoen is halfweg.
We blikken even terug op mijn stoten, prestaties, tegenslagen, vernieuwingen, trainingen …

We gaan terug naar ergens in december 2016.
Er is de MTB toch te Lendelede. Iedere clubgenoot krijgt een uitnodiging om te gaan ontbijten bij de voorzitter.
Ik was ook van de partij.
Maar de gedachten waren zeker nog niet bij de triatlon. De trainingen liepen vlot maar de moraal, de zin het was ver te zoeken.
Enerzijds logisch, ik had het niet gemakkelijk die periode.
Na een kleine 8 jaar strandde mijn relatie, ik moest plots alleen een huis onderhouden, ik feestte als een puber van 16, weinig slapen, rechtstreeks op de fiets kruipen, veel werken, geen tijd maken voor mezelf, mij willen bewijzen.
De tol en de klop kwamen in december hard aan. Zeer hard.
Maar toch probeerde ik een stuk te vluchten in de sport en probeerde ik hier te genieten. Onrechtstreeks lukte dit maar gezond was het niet. Ik trok dan ook mijn conclusies.

We vertrokken op de tocht te Lendelede.
Meteen die kraan volledig open, de koffiekoeken in mijn keelgat. Weg waren we.
Ik weet nog goed dat Christ Lefevere en zoon het tempo hoog hielden, Bart Becquart moest er ook een schepje bijdoen en tonen wat hij kon. Ik den ‘nieuwe’ wilde gewoon niet lossen.
Het was een pittige rit. Vertrekken met 30-40 man en eindigen met een stuk of 5.
Na de training reed ik nog 50 km in het geniep bij. Ik had het nodig. Op die 50 km besliste ik om de knop om te draaien. Het maximale uit mijn lijf te halen op sportvlak. Ik kreeg de kans en ik grijp ze.

Ik legde een mooie basis op de 3 vlakken.
In het zwemmen vooral door de zwemclub te Wevelgem.
Onder leiding van Christophe Dupont en Matthieu Holvoet.
De meters die ik van januari tot nu zwom, waren vooral samen met Jordi, Scottex, Emiel, Olivier en Yves (alhoewel laatst genoemde een pingpong carrière aan het opbouwen is).

De fietstrainingen deed ik vooral met Glen, Joeri, Jelle en Giel. Voor mij was volgen bij hen al veel. In de winter op iedere veldtoertocht werd ik van het kastje naar de muur gereden. Het kot open maar ik kwam beter tocht per tocht.
We reden ook samen enkele voorjaarsklassiekers. Daar bolde het al beter of de laatste jaren. Ik bleef er al aanhangen. Normaal ging Kevin V ook altijd mee maar de fiets bleef op stal.

Het lopen werd onder toeziend oog van trainer Dirk goedgekeurd.

Ik kwam de winter zeer goed uit, blessure vrij en vooral, de zin en de honger was/is nog altijd groot.
Ik wou toch eens tonen dat ik iets kon op het triatlon vlak.
Ne grote mond, dat had ik al. Vorig jaar had ik enkele mooie uitslagen maar ik wou/ wil meer.
Den besten zijn in mijn sport, misschien onmogelijk maar toch waarom niet.
Why not.

Ik ging met een zalige groep mensen op stage.
Van topatleten tot gewone stervelingen.
Van mensen die Hawaii ambitie hebben tot mensen die eens binnen de 12 uur willen arriveren op een Iron Man.
Ik zag vooral veel mensen, atleten er hard werken. Iedereen naar zijn eigen kunnen maar allemaal met evenveel overtuiging en zin.
Vooral dat laatste. De gretigheid van sommige was immens.
Om enkele voorbeelden te geven.
De heer Louis Andries, die meer zwom op stage dan in zijn volledige seizoen in 2016. Mevrouw Margot Vdk die mee ging klimmen met de ‘grote motoren’, dat Davy op vele trainingen nog een toertje bij reed om toch aan zijn Iron Man kilometers te raken en vooral hoe Tom iedere helling het beste van zichzelf gaf. (u moet weten, Tom heeft meer een Greipel postuur).
Vooral dit blijft me bij. Ik was niet de enige met ambitie. ik ben niet de enige strever op sportgebied.

De stage werd de grote basis van mijn seizoen.
Trainen, rusten en de ogen de kost geven.
Ondertussen had (en heb ik nog altijd) een nieuwe vriendin.
Ook dit bracht terug de nodige rust.
Alle puzzelstukjes vielen op zijn plaats, 2017, de Phil komt eraan.

In mei werd er gestreden op het BK ploegen en de week erop voor de eeuwige roem, clubkampioen. Later op de maand trok ik naar Leuven voor mijn halve triatlon en alsook mijn eerste doel.
Het BK ploegen was ondanks de ploeg die we hadden een kleine flop, we moeten eerlijk zijn.
We konden beter, dus 2018 pas op de EFC-ITC trein zal denderen en renderen.
Het CK werd voor mij een leuke dag, ik won en vooral een eerste echte opsteker.
Zwemmen check
Fietsen check
Lopen alsook check

Laat Leuven maar komen.
Leuven was meteen ook de afspraak met enkele toppers en voor mij een nieuwe wedstrijd.
Ik werd er 3de en was de hele wedstrijd mee met de kop. Toch altijd een leuk gevoel om achter die rode vlag te rijden.

Juni werd de maand van het hard trainen en taperen op het einde van de maand.
In Meer werd ik 2de na een hele wedstrijd in de aanval
In Kortrijk kreeg ik pech en werd ik 4de maar streed ik terug mee met de mannen vooraan
In Eeklo werd het achtervolgen maar werd ik toch knap 3de.

In de maand juli trainde ik vooral volume, dit vooral omdat ik in het 2de luik van het seizoen vooral enkele halve triatlons wil doen.

Ik pikte er een wedstrijd mee.
Ik werd 5de in Kapelle op den bos na terug pech.

Inderdaad, dit jaar al 2 keer pech, een zadel die kantelt.
Velen zullen denken, dat TANKSKE is ne chinees waarschijnlijk.
Wel u denkt fout.
Het stukje waar het zadel op steunt is versleten en ik heb er is een nieuw onderweg. Maar ondertussen heb ik een andere machiene voor de wedstrijden non drafting aan te vatten.
Normaal zal dit met een TREK van de ploeg zijn, zoniet heb ik optie B.
No worries. Ik heb een fiets en het zadel staat perfect.
Hiervoor wil ik ook even Alexander Chamon bedanken.

Nu kan ik mezelf de vraag stellen, ben ik tevreden.

Stiekem droomde ik om eens iets te winnen maar winnen is geen evidentie.
De ‘grote’ overwinning bleef tot nu toe uit.
Maar ik stapel de ere plaatsen op. Dit geeft met vooral voldoening want het is niet altijd makkelijk om na mijn dagtaak nog te gaan trainen. Soms is het op automatische piloot, of tegen mijn zin. Soms gaat het te gemakkelijk waardoor ik de focus mis.
Maar de wedstrijden heb ik nodig, de kick, het afzien, de adrenaline, de erkenning.
Dus ja, ik ben zeer zeker tevreden.
Liever regelmaat dan 1 overwinning en mij niet meer zien. Maar op het einde van het seizoen zullen de mensen enkel praten over de overwinningen.
Maar daar lig ik al lang niet meer wakker van
Dus
Ja, ik ben zeer content van mij seizoen tot nu toe.

Wat komt er nog aan
1/2 Eupen (BK) 06/08, 1/4 Izegem (BK) 15/08, 1/2 Deinze 20/08 en hoogstwaarschijnlijk 1/2 te Damme op 16/09.

Eupen doe ik mee, ondanks dit niet echt mijn parkoers is, omdat je als atleet moet starten op een BK.
Als je al een halve meedeed, dan kan je u eens testen met alle Belgische toppers.
Eupen is heuvelachtig tijdens het fietsen en het lopen is al niet veel beter. Maar mijn trainingen verlopen goed, ik heb er een goed oog op.

Izegem is voor mij een thuismatch en (on)rechtstreeks krijg je veel druk, vorig jaar ging ik er aan onderdoor.
Dit jaar ontneem ik mezelf de stress. Niets moet, alles kan.
Doordat Izegem een drafting wedstrijd is zal een goeie zwembeurt belangrijk zijn. Meestal valt de beslissing dan in het lopen.
Je kan als 3de uit het water komen en als 17de eindigen ondanks je een sterke fietser bent, ja hoor, dat draften is zo plezant. N O T. Ook het EFC-ITC truitje zal niet veel helpen, het is een thuismatch en dan is het achterwiel populair door de concurrentie. Maar goed een kleine 2 uur a bloc. Gazze ip de krukasse, tis azo dat de voorzitter het wil zien.

Deinze daar sta ik voor het eerst aan de start, ik hoorde dat dit een mooie wedstrijd is en een goeie organisatie is, nu we toch bezig zijn, we pakken Deinze erbij.

In september hoop ik nog op een plaatsje te Damme.
Vorig jaar werd ik als debutant op de 1/2 triatlon 2de. Er zat meer in maar ik miste de ervaring en ‘koelte’ om het af te werken. Laat ons zeggen dat ik iets te flamboyant was ten opzichte van mijn concurrent. Hier leert men uit, nietwaar.

Ziezo, halfweg seizoen, een ferm bericht en op naar dat 2de luik.
Lezen is delen

Groetjes Phil

6 Comment on “Halfweg, half content

  1. Nice. 💪👌

    1. Merci Geertje

  2. Top! 👊

    1. Thx

  3. Ge ziet : De moed mag je al is opgeven , maar nooit de hoop! Verliezen doe je pas als je stopt met proberen!

    1. Bedankt voor de motivatie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *