06/08.
Met stip
Enkelen hadden me ooit eens laten blijken. Eupen, das ne toer voe gi vent.
Rinus Holvoet raadde me aan om deel te nemen, da komt daar goed zei hij me.
Maar ikzelf, heb het niet echt voor dat op en af en constant wisselende tempo’s.
Geef mij maar lange stukken en wat bochten. Maar goed.
BK 1/2 Eupen! Laten we er een doel van maken. Ik liet iedereen wat in de waan van mijn ambitie.
Ik trainde goed, hard en het rendeerde. Ambitie top5, een top10 was een must.
Maar voor een top5 moest ik een goeie dag hebben en moest ik hier en daar wat geluk hebben.
Want er waren verschillende scenario’s.
Mee met de kop, achtervolgen na een mindere zwembeurt, alles apart, alles samen, wat doen de grote favorieten …

Donderdag riep Louis Andries me nog toe. Ze zullen u vant kastje naar de muur rijden. Zijn geloof in mij was groots!!! Haha, merci Louis. Dat erdoor schieten blijft me nog jaren achtervolgen.
Maar jij mag dat zeggen, je maakte het vanop de eerste rij mee.

Zondag gingen we om 10u van start voor 2000m zwemmen. Ik lag volledig links, samen met Whytic Priem (die later knap 11de werd). Alle toppers lagen rechts maar ik koos bewust om uit het gewoel te liggen en knal rechtdoor naar de boei te zwemmen. Zo kom ik er wel dacht ik. Een goede keuze. Aan het keerpunt sloot ik aan bij een groep achtervolgers. Ik zwom makkelijk, met overschot mee. Als 6de zette ik voet aan wal.
Cool, Mets, Degrooff, Bruggeman, Callebaut, Clerbout en enkele noorderburen vergezelden mij.

Ik wisselde vrij goed doch raakte ik niet zo snel in mijn schoenen, mijn tenen/voeten hadden immers koud. Waardoor ik 2 keer naast mijn schoen steek.
Daardoor raakte ik de aansluiting met Mets, Degrooff en nog een atriac gezel kwijt. Maar na 10km kwam ik, onder impuls van Cool terug aansluiten.

Ondertussen was Suetens in volle gang, hij bleef afstand nemen, wij waren goed aan het terugkomen op Goetstouwers en Buyl.
Perfect. Geen trap teveel en opweg naar de kop. Mij hoor je niet klagen.

Wat me opviel, soms reden we dicht. Inclusief mezelf. 10m was er soms maar 7. Er werd aanstalte gemaakt tot draften maar het bleef binnen de perken (tussen de 10 en de 7 meter). Natuurlijk op de klimmetjes is het elk voor zich en kan die afstand niet houden. 10m laten op de klim en je bent de feeling kwijt in de afdaling, dit weet iedere atleet. Dus op de klim elk voor zich.
De groep heeft een mooi tempo.
Ik doe teken naar trainer Dirk en vriendin Lore dat alles OK is.

Na 35km komt topfavoriet en titelverdediger Kenneth Vandendriessche aansluiten! Hij had maar liefst 2 minuten goed gemaakt op ons. Dus logischerwijs. Kenneth passeert ons en laat ons achter. Of niet?.
Kenneth haalde ons in en hij was als een rode lap op een stier. Zijn diarreur werd een aanzuigpunt, zijn volwiel was in trek. Meer kan ik hier echt niet overzeggen. Wie het tegendeel beweert, zag niet klaar op die moment.
Ik geef toe, ook ik ging even dicht, te dicht kruipen. Het scheelt toch 30 % om even te colleren.
Maar het schuldgevoel was groter dan ik dacht.
Ik wou geen kaart en ook, ik stayer niet. Principe is 10m. Dus ik zet me laatste en ik hou 10m.
Grootste frustratie … Er zat een moto MET referee erbij, hij keek en liet begaan.
Was waarschijnlijk zijn kaarten vergeten thuis. Want zelfs een waarschuwing kon er niet vanaf.
Dan noem je zo iemand onbekwaam in zijn vak of had hij de avond ervoor weest stappen en zat hij te slapen. Wie zal het zeggen …

Maar we moeten eerlijk zijn. Kenneth is de betere fietster, algemeen geweten.
10 meter laten op iemand die in 35km, 2 minuten toe fietst. Dan weet je dat dit onbegonnen werk is. Dan weet je dat je in overdrive moet gaan wat je op deze ronde cash zal betalen.
Ik los na 45km uit de groep.
Hield in het mate van het mogelijke mijn tempo vast en verlies in het totaal 6 minuten op de groep Kenneth.

Meer woorden maak ik hier niet aan vuil. Als iemand 2 minuten toe rijdt op 35km en plots niet meer wegraakt. Een tekening hoeft niet.

Soit.
Als de referee niets doet, dan mag het. Als iedereen zo zal redeneren. Zal leuk worden.
Goed, ik draai binnen als 11de. 8 minuten van de leider, 6 minuten van het peleton.
Ik wisselde vlot passeer de penaltybox en ik zie, geen enkele nummer op het bord. Vreemd waarschijnlijk hadden ze geen krijt bij om te schrijven.
De referees waren er duidelijk niet bij met hun gedachten.

Het lopen vlot goed ondanks de zware omloop. Maar na 14km stap ik uit de wedstrijd als 12de of 13de.
Veel maakte het dan al niet meer uit. Veel kon het mij ook niet schelen.
Ik had er geen zin meer in, de ambitie lag ergens anders.
Ik was niet de enigste die uit de wedstrijd stapte door ongenoegen.
Het was erover.
Neemt niet weg dat Tom Mets hem na een spannend en sterk loopnummer kroont tot kampioen.
Een verdiende titel, favoriet zijn, de druk weerstaan en afwerken.
Tom is aan een ijzersterk seizoen bezig. Een waardige kampioen in mijn ogen.
Maar ook hier zal iedereen een mening over hebben.

Feitelijk zat ik na de wedstrijd met 1 vraag. Wat als iedereen 10m laat op het moment dat Kenneth passeert en geen 7,5,2.
Maar deze vraag zal onbeantwoord blijven.
Ik kreeg van sommige de opmerking. Dat stoppen een slimme keuze was maar niets opbrengt.
Van andere hoorde ik dat ik een slechte verliezer ben.
Hier heb ik maar 1 antwoord op.
Mij boeit het niet.

Op naar 15 augustus. De hoogmis. Waar draften wel is toegestaan maar dan moeten ze nog willen overnemen ook. Other race, other shit. #gazzeipdekrukasse

Bedankt Dirk voor de energie en tijd
Bedankt aan iedereen voor de support, ik sta bij jullie in het krijt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *