Zondag 24 september.
Planning
10u00. 10 km Te Wevelgem
16u30. BK Team Relay te Lille.

Mooie vooruitzichten, toch?

Een weekje voor Lille belde Dirk mij op met de vraag of ik het zag zitten om mee
te doen in de Team Relay. Het BK van gemengde ploegen.
Met de jongedames Charlotte en Ine en met de man van de lange afstand Hannes.
Ik zag dat natuurlijk zitten maar besefte tegelijkertijd dat het de hele wedstrijd a bloc ging zijn.

Ik sta zondag om 7 uur op. Drink wat koffie, giet mijn kom vol met muesli en wat yoghurt.
Steek alles naar binnen, verzamel mijn loopgerief en zet alles klaar voor de triatlon in de namiddag.
Rond 9u00 begeef ik mij naar de inschrijving.

Samen met copain Maarten loop ik wat warm.
Voor mezelf had ik graag rond de 34’30 gelopen. Dit met de halve marathon van Kuurne in het vooruitzicht. Het zou een opsteker zijn.
Maar goed, we zien wel.
De namiddag is nog belangrijker dacht ik bij mezelf.

10 uur.
We knallen weg en 34 minuten en 25 seconden later kom ik als 5 de aan.
Ik had een goed gevoel en een goeie wedstrijd achter de rug.
Mooi ingedeeld en zo goed als het zelfde tempo kunnen vasthouden.
Deel 1 van de dag is goed verlopen.

Lille, we komen eraan.
Lore aan het stuur, ik half slapend ernaast.
Eenmaal daar besefte ik hoe hard het wel zou gaan.
200 m zwemmen
5 km fietsen
1500 m lopen

Concept. Dame, heer, dame en een heer leggen elk om de beurt de wedstrijd af.

Dan besef je … oké vandaag gaat dit pijn doen.

Charlotte en Ine zitten nog geregeld op deze afstanden, het zal voor hen ook wel pijn doen maar toch.
Voor Hannes (2 weken geleden nog een IM te Wales) en ik (de week ervoor nog een halve triatlon te Damme) zal het toch veel meer pieken dan dat we zelf beseffen.

Charlotte neemt de start en leunt constant bij de kop aan, handje tik met Hannes en weg is hij. Hannes haalt alles uit de kan, nog ene keer tot het uiterste. Na andermaal een super wedstrijd lost hij Ine af. Ine, die zonder pak het ruime sop kiest zet een prachtige wedstrijd neer. Ze brengt ons terug op podiumkoers.
Ze lost mij als 4 de af, kort na de 3 de.

Ook ik duik zonder pak het water in.
In de voeten, in de voeten, IN DE VOETEN maar tevergeefs ik moet lossen.
Een rappe wissel en dan naar dat wiel, naar dat wiel, NAAR DAT WIEL maar tevergeefs ik kom een vijftigtal meter tekort, de benen lopen vol en ik zit volledig a bloc.
Ondertussen komen er 2 mannen aansluiten.
Plaats 5 is op dit moment het hoogst haalbare.
We snellen richting wissel, ik wissel uitstekend en neem de kop.

Alles open, het is maar 1500 m. Ik haal alles uit de kast maar kan de anderen niet bijbenen wanneer ze overkomen. Dan bemerk ik wel dat mijn lopen nog te beperkt is.
Ik denk wel dat ik die mannen moet kunnen bijbenen.
We weten waaraan gewerkt deze winter.
Ik kom als 8 ste aan. Niet slecht maar nu ook niet super. Gezien alles zo kort op elkaar lag zat er misschien meer in voor het EFC ITC team.
Maar goed. De laatste triatlon van 2017 was een feit.
Dit mogen afsluiten met 3 toppers, er zijn slechtere omstandigheden.

Einde seizoen maar niet einde blog.
Ik zal af en toe een blogbericht plaatsen. Misschien dingen die voor jullie nuttig kunnen zijn.
Aanstaande vrijdag 29 september zal ik deelnemen aan de Halve marathon, Rapper dan een Ezel te Kuurne.
Vanaf dan gaat de riem er voor 2 weken af om dan traag op te bouwen naar volgend jaar.

Bij deze.

Goedenavond
De Phil
#lezenisdelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *