Eind maart begin april.
Vaste periode om eens de conditie te testen en op stage te vertrekken.
De stage naar het buitenland daar pas ik voor.
Waar ik woon is het maar 5 km fietsen naar de Noord-Franse grens. Ook het buitenland toch.
Neen even serieus.
Geen stage voor mij. Simpelweg. Het paste niet met het werk.
Vorig jaar had ik een super stage in Mallorca. Jammer genoeg kon ik er dit jaar niet bij zijn.

Testen daarentegen dat deed ik wel.
Ik startte eind maart samen met mijn broer Korneel in de duo duatlon te Geluwe.
Ik nam het loopnummer voor mijn rekening Korneel het fietsen.

Korte weergave. Ik liep 2 keer onder mijn voorziene tempo. Ik had last van mijn kuit en moest noodgedwongen tempo vertragen.
In de 2 de run had ik terug last (ik liep toen zelfs met steunkousen).
Korneel reed een zeer sterke 40 km op een pittig, selectief parkoers.
Met een 6 de fietstijd als gevolg.
Mede door de sterke fietsprestatie konden we zegevieren.
We moeten ook eerlijk zijn. De bezetting bij de duo’s was wat pover. Maar zoals men zegt. Winnen is winnen.
Maar toch maakte ik me wat zorgen. De motor is in orde, het lichaam sputterde wat (teveel naar mijn gedacht) tegen.

De oorzaak, wist ik toen nog niet. Ik dacht aan een spierscheur in de kuit maar eenmaal we naar de auto wandelden was het probleem in de kuit opgelost.
S’avonds kreeg ik veel last van mijn rug.
Slapen ging niet gemakkelijk en ook de dag erop had ik stekende rugpijn.
Ik ging op bezoek bij Frank Segaert. Maar ook hij kon niet veel hulp bieden. De rug zat volledig vast.
Ten einde raad trok ik naar de ‘kraker’. Ik kwam er als een nieuwe van de tafel. Het afzien loonde, na 30 minuten was ik een terug los. Ze wist met te vertellen dat ik een blokkage had.
Belangrijkste voor mij was. Weg rugpijn.

Op paasmaandag wilde ik lopen te Ichtegem.
Ter bevestiging dat mijn lopen toch goed is en dat mijn mindere loopprestatie kwam door mijn rugpijn.
Ik werd 5 de op de 10,5 km in 35’10 op een pittige omloop waar de wind vrij spel had.
Zeer tevreden en pijnvrij kwam ik over de eindstreep. OEF, dit was het enige waar ik die moment kon aan denken.

Ik ben tevreden met de conditie voor deze tijd van het jaar.
Ben ik minder in form dan vorig jaar : JA
Lig ik daar wakker van : NEEN
Voor mezelf heb ik de klik gemaakt. Sporten op een gezonde en pijnvrije manier is nog altijd de leukste manier.

Op naar ergens in mei.
Waar ik samen met nog 6 andere efcitc’ers het BK ploegen zal betwisten.
1 uur en een paar minuten vol tot het gaatje. Weliswaar met een gehavende ploeg. Maar ik heb er alle vertrouwen in. Op training kunnen ze rap rijden. Nu nog in wedstrijd dit overdoen.
Evident toch of moet ik twijfels hebben?
Antwoorden op 1 mei te Doornik.

GAZZEOPDEKRUKASSE

Groeten

One Comment on “Als het lichaam neen zegt …

  1. Ja,elk jaar is er wel wat die je de lat wat minder hoog doet leggen.plezier hebben aan meedoen is ook best leuk,het is al goed geweest,de rest is drinkgeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *