Zondag stond ik aan de start te Beernem.
Mooi en sterk deelnemersveld.
Winnaar 2017 Devlieghere, De Hertog, Naeyaert, Dewilde … om er maar enkele op te noemen.
Vooral veel oranje aan de start. De Oil mannen waren duidelijk afgezakt met een missie. Een volledig oranje gekleurd podium.

Om 13u35 gaat de Pro wave van start.
Ik start centraal.
Ik zie rechts 2 man wegknallen, ikzelf neem de kop van het achtervolgende groepje.
Ik probeerde het tempo strak te houden en de afstand tussen de leiders zo kort mogelijk te houden.
Niet evident als je na 500m de dames begint in te halen.
Ik zwalp me er tussen en kan als 3 de voet aan wal zetten.

Een ferme spurt naar de wissel, een vlotte wissel, de zwarte TREK bolide mee en weg voor een ritje van 42km.
Ik kreeg het gezelschap van Naeyaert.
Na enkele kilometers halen we Demeulenaere in en zit ik op positie 2.
De Hertog ondertussen nam stelsel mate meer voorsprong. De vogel was duidelijk gaan vliegen.
Ondertussen maande ik Naeyaert aan om ook even aan de kar te sleuren.
Ik kreeg geen respons. Hij speelde de ploegtactiek. Ik had hier een dubbel gevoel bij. Maar goed, elk zijn mening.

Na 1 ronde probeerde ik nog eens om Naeyaert aan te moedigen om over te nemen. Maar hij bleef andermaal koel en reageerde niet.
Hij hield wel constant 10 meter, dit even ter vermelding.
Halfweg komt Dewilde aan sluiten. Een redding voor mij.
Hij reed stukken vlotter en ik zette me in het wiel. (10 meter natuurlijk).
Maar het was verdomme (sorry voor het taalgebruik maar op die moment was het vloeken) afzien. De gedubbelden maakten het er niet makkelijker op. Alsook was het soms moeilijk om de 10 m te houden.
Ik wou kost wat kost mee zijn maar af en toe sprong er een gedubbelde er tussen. Zo gebeurde dit ook na mij en kreeg Naeyaert een kaart … Hier kan je altijd over discussiëren. Maar goed, de man in het zwart heeft het laatste woord en dit moet je gewoon respecteren.
Ik draaide als 3 de wissel binnen. Door een vlotte wissel kan ik samen met Dewilde aan het loopnummer beginnen.

Ik probeerde meteen de boel te forceren en kwam mezelf toch redelijk tegen.
Diep moeten gaan op de fiets, geen trainingskilometers in het lopen …
Dan weet je dat het een lange 10 km zal worden.
Dewilde moest ik laten lopen, Devlieghere vlamde mij voorbij en niet veel later gaf Naeyaert mij ook nog bijna een valling toen hij passeerde.
Ik kwam als 5de over de meet.
Een lichte teleurstelling. Ik had er wat meer van verwacht. Maar alsook moet ik realistisch zijn. Loopniveau onder 0 door blessure. Rustig blijven en dat lopen terug rustig opbouwen.
Gelukkig krijg ik een super behandeling bij kiné.
Ik liep terug pijnvrij.

Duimen dat het zo blijft.
Op naar Kortrijk maar dan niet op te zuipen maar wel om te sporten.

Veel leesgenot.
De Phil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *