Vorige week zondag vertrok ik naar het verre Kinrooi voor de kwart triatlon.
Een wedstrijd die ik bewust wou meedoen.
Mits er niets anders van wedstrijden waren en de augustus maand toch een belangrijke maand voor me is wou ik toch wat ritme opdoen.
Ik schreef me in en merkte meteen dat Martijn Dekker op de lijst stond.
Eens strijden tegen een Nederlandse profatleet. Why not. De trucker durft dat wel.

Om 15 uur gingen we van start.
Het water was zeer woelig, mede door de zeer sterke wind en vooral omdat er vaarverkeer tot op 10 m van ons passeerde. Best wel leuk maar toch.
Ook was het opletten, er was zeer veel zeewier aanwezig, daarin vast raken, geen lachtertje.

Martijn nam de kop start, ik volgde op positie twee.
Hij nam voortouw en ik volgde op een kleine minuut. Het zwemmen verliep vlot ondanks het woelige water.
Ik kon goed wisselen en bleef mijn 2 de plaats behouden.
We vertrokken meewind en de snelheid ging meteen tot tegen de 60 per uur.
Eenmaal aan het keerpunt was het vechten om 32 per uur te halen, dit nog 4 keer dacht ik.
Mijn verbazing was groot dat de afstand tussen Martijn en ik op de wisselpunten zo goed als het zelfde bleef.
De prof atleet kon niet wegrijden van de trucker.
De atleten achter mij kregen al snel enkele minuten aan hun broek.

Ik haspelde de 40 km af aan een moyenne van 41 per uur en verloor in het laatste stuk nog 20 seconden op Martijn.
Best tevreden mee en begon met goeie moraal aan het lopen.
Het lopen was zeker geen lachertje. 11 km op zand en steenwegels en vooral een drukkende warmte.
Ikzelf kan nog redelijk goed tegen de warmte.
Ik kon meteen een goeie tred vinden en zag terug dat de leider in de wedstrijd niet kon weglopen.
In het lopen liep ik nog verder weg van plaats 3 maar kon niet dichter komen bij de leider.

Martijn won en ik werd 2 de. Ik kreeg nadien toch wat lof van mijn prestatie.
Ik kon de prof atleet in het vizier houden en zo de spanning wat in de wedstrijd houden.

Voor mezelf de bevestiging andermaal dat ik goed weet waarmee ik bezig ben.
We beginnen deel zeer goed.

Het lopen verliep pijnvrij, YEZZAAAAAA

Op naar de 111 te Jabbeke.
Met een deelnemersveld om u tegen te zeggen.
De grote moteurs zijn gearriveerd.
Ambitie? i don’t know. Alles kan, niets moet
Gewoon de krukasse plooien, rijden tot het gaatje.
Tunnelmodus ON

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *