Voila. Het zit erop.
Na Damme had ik nog 1 wedstrijd waar ik naar wou streven. De halve marathon van Kuurne.

Doel. Alles onder 1u15 is goed.
De week ervoor won ik nog de 14,3 km te Geluwe. Ik liep 3’21 gem per kilometer. Dan weet je dat het goed zit.

In de week van de halve blesseerde ik me aan mijn rug. Dieter van FORME sports and rehab deed er alles aan om mij zo optimaal mogelijk klaar te stomen. De vrijdag was de rug relatief in orde. Natuurlijk had ik de hele week gerust en miste ik die laatste maar niet allerminst belangrijke kilometers.

De race zelf verliep goed, enkel jammer dat ik constant alleen moest lopen.
Ik liep 1u13’41. Ofwel 3’24 gem per km en dit op 21,7 km.
Tevreden ja, wetende dat ik de laatste 3 km een ferme klop kreeg.
Missie geslaagd maar het kan altijd beter. Aan ambitie geen tekort.

2018 u was heerlijk, dit moet ik wel toegeven. Op sportvlak enkel maar ups, meer bevestiging en nog sterker dan de jaren ervoor.

Een scheenbeenvliesontsteking dreigde roet in het eten te gooien. Maar zie. Ik liep nog nooit zo snel.
Ik liet alles op tijd behandelen, panikeerde niet en luisterde naar mijn lichaam.

Nu duik ik de winter in. Tot januari al spelend door de trainingen.
De zin en motivatie blijft groot.
Daarom besliste ik ook om de komende 2 jaar bij Izegem te blijven. Na dit seizoen had ik enkele ploegen die interesse toonden.
Maar waarom veranderen als je goed zit? Voor een programma? Voor een koerstrui meer? Voor de sfeer? Voor weet ik veel …

Neen. Bij Izegem zit ik goed.
In het topteam ondersteunt men mij optimaal zodat ik aan de volle 100% kan presteren. Men luistert ook naar nieuwe ideeën en werkpunten.
De band met andere atleten zit ook goed. Natuurlijk met de ene al wat (lees stukken) beter dan de andere.
Maar goed.
Karakters verschillen, sport meningen en inzichten ook. Sorry aan diegene die mij minder graag bezig zien of horen.

Natuurlijk is het ook evident om eens enkele mensen te bedanken.

Eerst de mensen dicht rondom mij. Zonder hen zou het ook dit jaar niet gelukt zijn.

Ook de sponsors.
Want zonder hen bestond er geen Izegemse triatlonclub.

Ook alle vrijwilligers voor, tijdens en na de wedstrijd.
Want wees eerlijk, zonder hen is er zelfs geen sportwedstrijd.

Ook het bestuur, de voorzitter, de trainers.
Zonder hen was er zelfs gene ploeg

Ook al mijn ploeggenoten. Van het topteam tot de recreanten.
Zonder jullie had ik geen team en was ik maar alleen.

Voor 2019 is er flink gekneed aan het topteam, bij de mannen dan toch.
Het bestuur denkt vooruit.
Er komt een mooie jeugdlichting aan.
T3 series, BK ploegen, BK team relay zijn altijd een mooie reclame voor de sponsors.
Het topteam versterkte zich met 2 toppers van atleten. Een dubbele aanwinst voor de ploeg.

Echte doelen voor mezelf in 2019 heb ik nog niet echt.
Iedere wedstrijd is een doel.
Mij focussen op het Belgische kwart en halve circuit. Zoals ik deed in 2018. Hopen op een egaal en vooral een constant seizoen. Bevestigen van mijn goeie doen in 2017 en 2018. Tonen dat de lijn nog altijd stijgt. Streven naar meer …
Knallen, blessurevrij blijven, amuseren en genieten.

Voor de mensen die denken.
Triatlon ik zou daar ook eens willen van proeven.
Aanstaande vrijdag, 19 oktober.
Prizma College Izegem.
INFO AVOND OVER ITC.
Burgemeester Vanbogaerdelaan 53 8870 Izegem
BE THERE

Groeten de Phil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *