Wat stak de Phil deze winter uit.
Feesten, niet slapen, drinken, baldadigheden …

Neeen. MIS. Of toch voor een stuk mis.

Ik heb in oktober traagjes blijven door trainen. Op een zeer laag tempo, gerust heb ik niet.
Gewoon spelen, spelen, spelen.

Ondertussen liep ik enkele wedstrijden om de prikkels en de zin wat uit te lokken en jawel, dat viel zeer goed mee.
In het lopen heb ik een grote stap vooruit gezet.

Vandaar besliste ik om eens gek te doen.
Sandman Inferno Light te Westende.
Wetende, ik mtb niet graag, haat zand en haat nog meer de koude.

Daar stond ik dan.
10u25 klaar voor de start.

De dagen ervoor werd ik als favoriet naar voor geschoven, een beetje druk is altijd leuk, toch. Voor de start warm ik wat op en kruis de andere favoriet. Robin BIENTJE Schuermans. Hij vroeg, wat is de tactiek? Ken je het parkoers?

Ik antwoordde. Ik ken het parkoers niet, ik heb niet verkend maar ik ga van in de start, vol en meteen a bloc.
Hijzelf vond het de max.
Ikzelf ook, want ik wou knallen. Ik had er zin in.

Start,
Ik neem meteen de kop en knal door het losse zand, 1 lang lint achter mij. Ik voel meteen dat er power op de pootjes zit. Kop vooruit en batsen over het zand

Na 2,5 km lopen draai ik de wissel binnen met Bientje. Ik wissel als een toerist. Veeeel te traag, sukkelen met schoenen, met de helm en dan nog met de bril, die de hele wedstrijd nutteloos op mijn helm stond. Goed Phil, direct 20 sec achter. Ik vlieg als een bezetene door het losse zand (bandendruk gezet door Alexander Chamon, twas perfect maat). Meewind en naar Robin. We draaien meteen goed rond op de meewind doch voelde ik me de betere fietser. Telkens ik van kop kwam, moest ik de benen, teveel naar mijn zin, loslaten bollen.

We kwamen aan het keerpunt 6 km terugkeren, wind vol in de snoet. Ik kijk op de teller. 32, 33, 31, zolang het maar boven de 30 blijft denk ik. De benen voelden goed, er zat echt wel stoemp op.

Ik deed een eerste maal teken. Robin en ik citeer ‘ ik kan echt niet maar echt niet ‘
Ik blijf rijden, er moet niemand meer terugkeren dacht ik.

Na enkele minuten deed ik opnieuw teken en hoorde het zelfde. ‘ ik kan echt niet ‘ ik draaide me om en zag een knalrode op zijn tanden bijtende Robin, ok dien zevert niet dacht ik.
Ik antwoordde met. ‘Blijf maar zitten, ik blijf wel rijden’

Eenmaal op de singletracks, nam Robin die voor zijn rekening, ‘ken ze uit mijn hoofd’ riep hij me toe. Wel ik moest stampen om mee te zijn. Hij vloog er soepel door, ik met de nodige risico’s. Goed dit alles overleefde ik op 1 uitschuiver na. We trekken met 2 richting wissel.

Andermaal een prachtwissel. Niet dus, nog meer toerisme dan de eerste wissel. Gevolg meteen een kloofje die ik moest dichtlopen.

Ik bleef bewust wat hangen, beetje inspelen op zijne moraal. Ik vond me de betere loper van de twee tijdens de eerste run.

Ik kwam aansluiten en nam de kop, we liepen een mooi tempo, strak genoeg dat ze zeker niet meer terug kwamen uit de achtergrond. Die achtervolgers hadden we toch al op enkele minuten gezet.

Bij het ingaan van de laatste ronde wist ik al waar ik mijn aanval zou plaatsen, ik deed het maar Bientje reageerde gevat, ik probeerde nog eens, andermaal teniet gedaan.

Toen was hij aan zet. 5m, 10m, 15m mo mensen toch, krijg ik dat gat niet meer toe, in de laatste km loopt hij weg.
Ik schrok van mezelf, dat ik het gaatje niet kon overbruggen.
DJU, weer een ereplaats rijker.
Ik was misschien de sterkste maar de winnaar heeft ALTIJD gelijk.

Ondertussen was de elektriciteit uitgevallen waardoor we OVER de boog liepen in plaats van eronder.

De conclusies.
Lopen, nog wat extra intervallen om de kantjes wat aan te scherpen.

Fietsen, het is mijn beter jaar op de fiets. Vele kilometers kunnen maken en dit allemaal op de mtb. Hopelijk loont dit tijdens het zomerseizoen.

Het enige wat ik nog moet leren is de ‘focus’ te behouden tot aan de streep, toen Robin wegliep, was ik niet gevat, niet bij de pinken om te reageren. Zonde. Op naar ….

De komende weken zullen gevuld worden met triatlons, duatlon, koersjes en stratenlopen. Inderdaad veel op het programma. Zolang het lijf ja blijft zeggen en er moraal is, waarom niet.

Ik houd jullie op de hoogte.
Veel lees genot.

De Phil

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.