5 weken 5 wedstrijden.
Week 2. Wedstrijd 2.

Ik word samen met nog enkelen als topfavoriet naar voren geschoven op de kwart triatlon te Beernem. Ondanks dit alles, geen druk naar mijn gevoel. Ik amuseer me gewoon meer moet dit niet zijn.
Ondertussen liet ik me wel verleiden door een ferme uitspraak.
Als ik terug win betaal ik iedere deelnemende ploeggenoot een ijsje.
Noot aan mezelf. Volgende keer eerst de deelnemerslijst checken. 17 starters …

Maar goed.
Richting Beernem. Toekomen en zien dat er geen kat is.
Tiens.
We stonden op het oude parkoers, zoals ik al zei. Geen druk. Goed, eenmaal aangekomen. Inschrijven, klaarmaken en richting start.
Ander wedstrijdpakje (zonder mouwen) en nieuw aquapak zone3. Die combinatie moet maken dat ik niet panikeer. Laat ons hopen.

De supporters waren talrijk aanwezig. We moeten eerlijk zijn, iemand die je naar voren schreeuwt. Dit kan alleen maar een goed gevoel geven.

Pro wave mag te water.
Met een man of 30 springen we het water in. Onmiddellijk enkele oranje mannen rond mij. Terwijl favoriet Kjell de Hertog volledig links lag, lag ik rechts met zijn ploegmaten rond mij. Toeme, ik trap in de val. Neem het fair op, blijf rustig, gaat er door mijn gedachten.

3-2-1 en go. Kjell en Dries vlogen op links weg. Ik doe er alles aan om uit de klauwen van de oranje brigade te raken. Na een 200 tal raakte ik los. Ik kon het tempo strak houden, panikeerde niet en nestelde me in 3de positie. Ondertussen begon ik de dames bij te halen, eentje links eentje rechts inhalen. Na 1000m zette ik als 3de voet aan wal. Een zeer snelle wissel, ik maakte meteen 20 sec goed op de kopgroep.
De wissel uitvlammen en de TREK bolide in gang trekken. Klaar om 45 km rook uit de buize te rijden.

Bij het opdraaien van de brug ben ik te wild, ik kom maar net niet ten val. Ruuuuustig, zijt kalm, gaat er door mijn gedachten. Goed, er stond andermaal geen maat op. Direct de gas open. Pas na een kilometer of 3 mijn schoenen aandoen. Het moest weer allemaal snel gaan. Al snel haal ik Dries in en laat hem ter plaatse.
Opzoek naar Kjell. Eigenlijk onbegonnen werk. Hij is toch 1 van de betere fietsers onder de triatleten. Een hardrijder pur sang.

Raar maar. Na 15km komt Kjell in mijn vizier. Ik scheur door de bochten en schuw de risico’s niet. Af en toe met de pedaal het asfalt tikken. Moet kunnen … Ik bleef op een 15 tal seconden hangen. Net na halfweg krijg ik het gezelschap van Arne Devliegher. De andere topfavoriet.
VERDOEME, dieje moet hard gereden hebben dacht ik. Ik liet me niet van de wijs brengen. Nestelde me op 10-15m en volgde. Arne liet het gat met ploegmaat Kjell overbrugbaar maar reed het bewust niet volledig dicht.

Ondertussen bleef het gem om en bij de 43 per uur. Niet mis op deze omloop. Na 45 km draaiden we de wissel binnen, dachten we … het was nog een kilometer verder, dus doortrappen met de voeten op de schoenen.
 Zoals ik al zei. Gene druk, dan maak je wel eens een foutje. Arne en ik wisselden gelijktijdig en halen meteen Kjell in. Ik nam resoluut de leiding. Arne probeerde eenmalig te versnellen, ik beantwoordde deze versnelling moeiteloos en koos om zelf een versnelling te plaatsen. Arne (de betere loper van ons 2), kan die niet meteen beantwoorden. Ik neem een 30 meter, voelde me comfortabel en fris. Ondertussen verwenden we de supporters met een prachtig looponderdeel. Alles bleef nog doenbaar. Bij het ingaan van de laatste ronde moet ik eventjes gas minderen, Arne komt wat korter. Zeer kort. Op een 2 tal kilometer is alles te herdoen. Arne sloot terug aan. Ik liep volledig links, hij koos rechts. Nam enkele meters die ik niet kon beantwoorden. Hij bleef die meters houden tot op de streep, van spanning gesproken. Ik werd 2de op een 10 tal seconden. Wat een wedstrijd.

Doch eventjes mijn frustratie uitten. De loopschoenen uitstampen, andermaal een vuistje tegen de muur planten. 2 minuten en tis weg. Maar dan is het ook volledig weg. Ik moet dan eventjes uit mijn tunnel kunnen komen. Moeder verstaat dit al, andere mensen kijken vaak raar. Een sporter mag toch zijn teleurstelling tonen. Niet?

Een verdiende winnaar. We waren beide sterk, slim en sluw maar er kan er maar ene winnen.
Hier kan ik zeer zeker mee leven.

Ditmaal weinig opmerkingen aan mijn prestatie.
Het zwemmen was goed, op de fiets zat er snee en het lopen verliep zeer goed.

Tactisch vind ik van mezelf dat ik geen fouten maakte. Ik kan meteen hard gaan na de wissel … waarom dan wachten.

Nu goed uitrusten en fris aan de start  te Kortrijk.

(We zijn nu donderdag. Een lichte snotvalling baart me wat zorgen. Iet wat te lang in de regen en wind gestaan, mezelf een dagje rust gegeven. Uitsnotteren. )

Veel leesgenot
De Phil

One Comment on “Zonder druk

  1. Suc6 in Kortrijk 🤞🏽

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.