Zon, massa’s volk en een centrum. De succesformule voor een triatlon.

Een volledig uitverkochte triatlon.
Ikzelf was er grote favoriet. Samen met Louis Naeyaert, Sven tank Vdb en Jasper barista Sabbe.
Dertiger vs jonge twintigers.

PLAN VOORAF.
Top 5 uit het water, gat slaan op de fiets die groot genoeg is om comfortabel te kunnen lopen om de andere af te houden.
Top plan op papier. Zoals Hannibal van THE A-TEAM. Maar wie de serie bekeek, weet goed genoeg dat het vaak zo niet liep.

Met de Belgische kampioene triatlon van 2008 als begeleidster kon het gewoon niet mislopen.
Wel spijtig dat ze meer stress had dan ik. Goed. Alvast merci Elodie.
Ik plaats alles in de wissel en begeef me naar de start. Het was echt druk. Koppen lopen. Hier en daar werd ik aangesproken over mijn seizoen. Leuk als de mensen je volgen.

Eenmaal aan de start probeer ik me toch eventjes af te zonderen en probeer ik me in de zone te brengen. Een tikkeltje nerveus, toch wel.

Ik trek mijn ZONE3 pak aan. Francis geeft er de final touch aan en richting het water. Ik gooi me samen met Tank Vdb te midden de vaart. Achteraf gezien. Domste zet ooit. Man man.

3
2
1

Het startschot weerklinkt en volle gas vertrekt de pro wave.
GODVERDOMME LAGAE
Waar lig jij nu. Ik moest extra meters maken om in de voeten te raken. Gevolg ik zwem rond positie 8. Met een lichte achterstand. Ik blijf rustig en bemerk hoeveel volk er staat te supporteren. Net over halfweg kon ik aan sluiten bij de kopgroep. Ik weet nog altijd niet hoe ik dit teweeg bracht. Ik laat me meedrijven tot aan de trap. Sabbe, Naeyaert, Tank Vdb, Arno en jawel Phil.

Ik spurt naar mijn Trek. Zwiep het pak uit, de rode bontrager helm aan, nr aan, uit de wissel en als leider weg. Wat een wissel. Eentje volgens het boekje.
Ondertussen, alles volgens plan.

Ik stuif onder luid gejoel Kortrijk buiten. Hammer down. De gaskraan onmiddellijk open. Ik zie Sabbe en Vdb lossen. Ik houd het tempo strak en schuw de risico’s niet. Naeyaert blijft netjes op 15m volgen. Rijdt dien sterk gaat er door mijn gedachten. Enkele malen nam Louis over maar ik verkoos om zelf het ritme te bepalen.
De benen kwamen na 20km eindelijk onder stoom.

We vliegen Kortrijk binnen, enkele gevaarlijke bochtjes, dat ligt me wel. Ik neem hier enkele seconden. Ik wou Louis kost wat kost eraf krijgen.
Bijna ging het mis, een zwaantje kijkt niet in de spiegels en ik rijd er maar net niet op. Miljaaar, dit was zeeeer nipt. Keer goed van mijn kl*ten maken. Met de magische woorden.

EI DUTS, MET U CRÈMEKARRE KIJKT IN UW SPIEGELS

Ik trok me weer opgang. Louis komt logischerwijze terug. Het stond toen al vast.
Wij gingen beslissen wie won, ik was er gebrand op. De laatste ronde. Ik schuw de risico’s niet. Doordraaien, iedere helling naar bovenpoeffen. Laveren tussen de gedubbelde.
Wat niet altijd evident was.
Goed respect hier voor, ook zij zijn bezig met hun wedstrijd en mogen de weg maximaal gebruiken.

Louis laat een gaatje maar breekt niet volledig.
Ik smijt me richting centrum Kortrijk. In een rotvaart sneed ik de laatste bochten aan. Boink. 41 gem kleine 500hm, pittig windje. Goed gebold Phil.

Andermaal rap wisselen. Ik vertrek en zie Louis in mijn ooghoek binnenkomen. 20 sec voorsprong.
F*CK. Dit was niet het plan.
Wat zou Hannibal nu doen.
Simpel plan B.
Sh*t, ik heb geen plan B.
Dan maar op de Kasper manier. Verstand op nul, blik op oneindig en lopen voort leven.
De massa schreeuwt me vooruit.
Er was immens veel volk. Niet normaal. Plots stond heel Kortrijk achter mij.
Kippenvel, dat zeker.
Ik liep als leider door het centrum.
Ik pepte me constant op, komaan. Hup doorduwen.

Helaas. Na 3 km komt Louis mij voorbij, versnelde meteen en ik blijf hangen op een 20 tal seconden. Ik blijf bijten. Alles is nog te doen.
Bij het ingaan van de laatste ronde, hoor ik speaker en Olympiër Peter Croes zeggen. 30 seconden, het is nu of nooit voor Phil.
Bij mij was het op. De bovenbenen begonnen te verzuren, de kuiten begonnen wat meer te wegen. 2 bruggen op 3km. Dit woog door. 30 seconden werden 40, 40 werden er 50. Ik bolde onder luid applaus als 2 de binnen.

Dit keer geen dju terug 2de. Neen Louis beet zich vast op de fiets, brak niet en speelde zijn loopproef uit. Zijn plannetje slaagde.
Goed, andermaal 2de maar terug de wedstrijd helpen kleur geven. Het kon slechter op een zondag.

IK WIL ALLE SUPPORTERS BEDANKEN. Ongelofelijk wat een gevoel. Gek gek gek. Weinig meegemaakt dat er zoveel mensen mij voorruit riepen.

Bedankt Elodie om de hele dag mee te crossen met mij en ondertussen een EPIC instagram verhaal te maken. De bloemen verdiende niemand anders buiten jij.

Merci aan de ploeggenoten om tijdens de wedstrijden te supporteren. Legendarische mannen en vrouwen jullie.

Merci triatlon Kortrijk voor de prachtige organisatie.

Noot aan mezelf.
Super gezwommen ondanks de heel zwakke start
Strak gefietst ondanks de dikke poten de eerste 20km
Goed gelopen maar het kan, neen, moet rapper.

Veel leesgenot
De Phil.

One Comment on “EPIC

  1. Motiverende en respectafdwingend verslag.
    Chapeau en proficiat 👍🏻💪🏼

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.