Daar sta je dan.
31 jaar, klaar voor de wedstrijd der wedstrijden.
Izegem, de centrale brug, thuiswedstrijd, sfeer ten top.
Jaaaa, Izegem doet me iets.
Jaaaa, ik wil er top zijn.
Jaaaa, jaaaa.

Ik kon dit jaar voor een uniek stukje zorgen.
Izegem winnen in de efc itc kleren. Nooit eerder kon iemand dit doen.

Ik beschikte over de beste kaarten.
– De smaak van te winnen had ik al.
– De conditie van mijn leven.

Surplus. Je komt op een erelijst met mooie namen.
Frederik Van Lierde, Peter Croes, Pieter Hemeryck, …
3 namen met veel faam in het kleine triatlonwereldje.

Juuuup. Kasper was gemotiveerd.
Ik pepte me de laatste dagen enorm mentaal op. De topvorm had ik niet meer, het sterke mentale overwicht des te meer. Ik schudde alle druk van me weg.

Enkele dagen voor de wedstrijd kreeg ik telefoon van Frank, de voorzitter.
PHILLE, moei nummer Jin eine voe te starten. Ik bedankte en vroeg nummer 2.
Aan wie geven we dan 1. Frank zei. BERRIE, ie zal wel een doosje Imodium extra mogen nemen.
Hilariteit alom.


Ik kreeg ook nog enkele bemoedigende berichten. Ik trok me er aan op, het motiveerde me nog meer.

10u Harelbeke.
Ik leg me rechts. Naast Gianni en Bert.
Ik bemerk. Weinig stress. Ik blijf rustig.
Met Louis Andries in de kajak, niets kon mislopen.

S T A R T.

Na een dertigtal slagen, lopen mijn armen vol, stokt mijn adem en heb ik het gevoel dat er andermaal een grote meute over mij kruipt.
Jaaaa hoor, terug paniekeren.
Schoolslag zwemmen en proberen te kalmeren.
VERDIKKE. Da kan toch niet meer … Eenmaal dit weg, herpak ik me en ga ik opzoek naar … ja naar wat. De kopgroep was gaan vliegen. Ik sluit mijn wagonnetje aan bij de achtervolgers.
Als een razende kom ik uit het water.
Mijn badmuts en bril drijven ergens op de bodem van gavers. Sorry aan de vrijwilliger die ik een tirade gaf toen ik uit het water kwam.
G*DVERD*MME, hoe komt dat nu.
Ik panikeer, het is beangstigend. Een vraag maar voor mezelf beslist dat ik nu opzoek ga naar het antwoord.

Goed.
Stand van zaken.
9de op 1 minuut van 4 leiders. Ikzelf in de groep met ploegmaten.
Allegaert en cool.
Oil  boys en Kona mannen,
Verbeke en Vandenbroele, ook Tom Bruggeman zat bij ons.

Het plan als volgt. Jasper mocht niet meedraaien. Wij zouden het gat toerijden. Mooi plan. Niets verloren.

Izegem
15uur.

Ik loop 7 sec. Na Allegaert naar mijn fiets en loop gelijktijdig met hem uit de wissel.
Wisselen, ik heb het altijd onder de knie gehad.
Ik roep naar Matthias, er is een gaatje.
RIENE. Matthias knikte en begon te rijden. Tegenwind hoog in de 40 meewind hoog in de 50.
Na 14 km komen we aansluiten in de kopgroep.
Matthias reed 1 minuut toe met ik in het wiel. Ik moest stampen om het wiel te houden. Probeerde af en toe eens over te nemen. Ik ben vrij zeker dat Matthias er mij kon afrijden, deed hij niet, speelde het ploegenspel en we sloten aan. Vanaf toen wist ik dat het zou gaan tussen Sven en ik. Wij zijn de betere lopers.
Ik was de mindere van de koplopers. Callebaut loste de rol, ik moest af en toe een beurt overslaan.
Twas zeker mijne beste dag niet.
Matthias kwam naar mij. Ik spring weg de laatste ronde.
Ik knikte.

Zo geschiedde. Matthias poefte hard weg net wanneer Sven op kop zat. Hij wachtte en kletste dan het gaatje dicht. Voor Jasper en ik was het alle hens aan dek. Met de klap een ferme cartouche kwijt en een stuk van mijn lopersbenen.
Sven toonde zich oppermachtig en maande Matthias aan om verder te blijven ronddraaien.
We draaiden nog stevig rond tot aan de wisselzone.

Sven nam in de wissel de leiding. Kleine voorsprong op Jasper en mij. Ik probeer de kloof meteen te dichten. Nodeloze moeite. Sven liep uit. Niet veel, wel genoeg om opwg te zijn naar zijne eerste van het seizoen. Ik bleef aandringen maar bedreigen deed ik niet meer. Ook niet toen ik de laatste ronde mijne laatste cartouche plaatste. Met Sven kent Izegem een verdiende winnaar.
Ikzelf kan me tevreden stellen met mijn 2de plaats, Jasper vervolledigde het podium en Matthias werd knap 4de.

WAT WAS DIT LEUK.

Noot aan mezelf.

Dringend iets doen aan de paniekaanvallen tijdens het zwemmen.
Anders relatief tevreden. Ik had zeker geen superdag. Op de fiets was het harken maar dan ook echt harken. Met een 2de looptijd bewijs ik dat de trainingen vruchten afwerpen.

Een dikke merci aan ploegmaat Matthias. Hij brengt met naar de kop en speelde het ploegenspel. We zijn all in gegaan maar kunnen met opgegeven hoofd terug kijken.
Nogmaals bedankt.

Ook een dikke pluim aan de organisatie. Andermaal de verplaatsing naar Harelbeke. Foutloos! Perfect.

Vele dank aan de vrijwilligers, jeugdatleten.
Jullie houden de wedstrijd in stand door te helpen voor tijdens en na. Dit kunnen we nooit te weinig zeggen.
Vele dank. Merci,

Ook Merci aan alle sponsors. Groot en klein. Zonder jullie was er zelfs geen wedstrijd.

IZEGEM U WAS GROOTS EN LUIDRUCHTIG.

Groetjes de Phil.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.